“Road Τρύπ’.”

 

–“Γιατρέ μου…θα τρελαθώ….”
–“Ηρεμήστε και πείτε μου τι σας συμβαίνει…”
–“Όταν βλέπω τη γυναίκα μου γυμνή να βγαίνει από το μπάνιο, θέλω να της ορμήξω και να της κάνω παλαβό έρωτα….”
–“Ω…! Μα αυτό είναι πολύ όμορφο!”
–“Είναι όμορφο λες, ε…?”
–“Μα, ναι…Να βγαίνει μοσχομυριστή και τυλιγμένη στην υγρή της πετσέτα…”
–“Γιατρέ…για χέσιμο είχε πάει…”
–“Ε…όπως και να έχει…το να ποθείτε τη γυναίκα σας, είναι καλό…!”
–“Την έχεις δει, γιατρέ μου, την γυναίκα μου…?”
–“Όχι…”
–“Ε, γι’ αυτό το λες….”
–“Χμ….συνεχίστε….”
–“Και μετά , γιατρέ μου, θέλω να πιάσω το ορθωμένο από την υπεραιμάτωση πέος μου στο χέρι μου και να το οδηγήσω επάνω στο κορμί της με λαχτάρα…..!”
–“Μα, αυτό είναι εξίσου όμορφο….”
–“Έχεις δει, γιατρέ μου, το πέος μου…?”
–“Όχι…”
–“Έχεις δει, γιατρέ μου, την γυναίκα μου…?”
–“Όπως προανέφερα, δεν έχω άποψη περί τούτου….”
–“Ε, δεν ξέρεις το ένα, δεν ξέρεις το άλλο….Τι σκατά γιατρός είσαι…?”
–“Μα, είμαι ο Ψυχολόγος σας…! Συνεχίστε παρακαλώ…”
–“Ε, μετά την βάζω κάτω και της αλλάζω την Παναγία…!!!”
–“Και αυτή…?”
–“Μάλλον έχω τις Ευλογίες της, γιατί δεν μου πέφτει με τίποτα…!”
–“Όχι η Παναγία, κύριέ μου, η Γυναίκα σας εννοώ….”
–“Τι, η Γυναίκα μου….?”
–“Πως αντιδρά σε αυτό…?”
–“Ξέρω ‘γω…?Κλειδώνεται στο μπάνιο και φωνάζει πως άμα δεν μου πέσει δεν πρόκειται να βγει από ‘κει μέσα….”
–“Χμ…….”
–“Τι “Χμμμμ” ρε γιατρέ…. Μου είναι σηκωμένος 4 ημέρες και έχουμε μονάχα ένα μπάνιο στο σπίτι…! Έχω καταχέσει τα γλαστράκια στο μπαλκόνι…!”
–“Το συζητάτε καθόλου…?”
–“Ναι… μου φωνάζει να μην της χέσω την Μπιγκόνια…”
–“Όχι αυτό κύριέ μου…. Εννοώ αν συζητάτε το πρόβλημά σας…”
–“Α, δεν είναι πρόβλημα… Έχει βαθύ κάθισμα η γλάστρα και με βολεύει μια χαρά… Άλλωστε γι’ αυτό ήρθα εδώ σε εσάς… Για να βρω απαντήσεις…”
–“Τι απαντήσεις νομίζετε πως χρειάζεστε κύριέ μου…?”
–“Τα γλαστράκια, γιατρέ μου….”
–“Τι “τα γλαστράκια”..?”
–“Τα γλαστράκια με κατατρέχουν….”
–“Ηρεμήστε….”
–“Τα γλαστράκια με καταδιώκουν….”
–“Ηρεμήστε….”
–“Τα γλαστράκια με καταδυναστεύουν και δεν έχω ούτε ΜΙΑΝ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ….!”
–“Τι απάντηση ψάχνετε, κύριέ μου…?”
–“Αφού εμείς ΔΕΝ έχουμε Μπιγκόνια, γιατρέ μου… Σε ΠΟΙΟ σπίτι έχω μπει και τους έχω καταχέσει τους ανθρώπους…???”

Γιατροσόφι αναπόδεικτο η Μοναξιά , μα έχει ζήτηση πολλή και τα μισά τουλάχιστον από τα Σκευάσματα που (την) κυκλοφορούν είναι Μούφα. Βιάζονται όλοι για τις Παρενέργειές της, επειδή την αγόρασαν Ακριβά και πλέον δεν μπορούν ούτε να την πουλήσουν. Υγιείς χορταίνουν την Αφέλειά τους και πλασάρονται σαν Placebo Μοναχικοί, γιατί οι Αφέλειες έχουν χαβαλέ μονάχα όταν έχουν τρίχες. Καραφλιάζουν και γίνονται βάρος, καθρέπτες-κράχτες με άδειες από πραμάτεια καρότσες. Ήταν το φορτίο από τις Σκέψεις ακριβό και είπαν να ρίξουν μια πρόχειρη αθωότητα από πάνω τους και να τις σκεπάσουν. Σαν μυρμήγκια κουβαλάνε τον εαυτό τους στις φωλιές τους, γιατι θα΄ρθει ο καιρός να ξεχειμωνιάσουν και τότε θα πρέπει αν φάνε τις σάρκες τους. Κι ο Χειμώνας αυτός, βλέπεις, κρατάει πολύ. Δεν έχει καλοκαίρι να τον διαδεχτεί, δεν έχει αστεία να τον ζεστάνουν, μονάχα Πείνα και Όρεξη μεγάλη να τρώς τον εαυτό σου για να αντέξεις να ξαναπεινάσεις.
Δεν στοιβάζονται σε ένα βαγόνι τετράγωνο οι στρογγυλοί τους Κόσμοι. Δεν υπάρχουν γλώσσες να μιλήσουν λέξεις Ξένες που σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Πόσο να στενέψουν τα ρούχα πια μπας και γίνουμε πιο μικροί στο Παζάρι που μας θέλει Μεγάλους. Κι εσύ Μεθυσμένε με Αλήθεια Συνεπιβάτη, γιατί βλέπεις Ευθείες εκεί που ο Οδηγός φαντάζεται Στροφές? Ή δώστου από το μονόχνωτο Κρασί σου, ή άστον να οδηγήσει νυσταγμένος από την Πραγματικότητά του. Οι γκρεμοί στο πλάι δεν είναι για να τρομάζεις μονάχα. Από εδώ ψηλά που είσαι φοβάσαι μην πέσεις κάτω και τσακιστείς, μα ένας τσακισμένος από τα χαμηλά κοιτάει ψηλά και χωρίς να ξέρει τι σκέφτεσαι σε ζηλεύει. Άν σε τρομάξει ο γκρεμός, έχασες ήδη το δρόμο. Άν δώσεις τον Φόβο σου να στον κουβαλήσει κάποιος άλλος, δεν είσαι Γενναίος. Είσαι το Κρασί σου το ίδιο.
Βλέπεις, οι δρόμοι δεν φτιάχτηκαν για να έχουν στροφές. Στροφές έφτιαξες εσύ ο ίδιος όταν μέθυσες με τον Αλκοολούχο Εαυτό σου κι έκανες την Ευθεία εχθρό. Που έφτιαξες γωνιές να σου κρυφτείς, αντί να φτιάξεις παρτέρια να φυτέψεις τη σιωπή σου. Όχι, μεθυσμένε με Αλήθεια και Σιωπή Συνεπιβάτη, δεν έφταιξε ποτέ ο Δρόμος. Άμα ξεμεθύσεις ποτέ, θα δεις οτι απλά δεν άντεχαν τα χέρια του την Περιέργεια του Τι θα γίνει αν στρίψεις το Τιμόνι.

–“Λοιπόν, Δερματολόγε μου, ποιά είναι η Διάγνωσις σας…?”
–“Έχετε Έντονο πρόβλημα ΙΕΚ…”
–“Παρδόν…?”
–“ΑΚΜΗ, Κυρία μου…”
–“Και…..?”
–“Και μια Κωλάρα ΝΑ με το συμπάθειο, αλλά αυτό είναι θέμα της Διατροφολόγου σας…”
–“Μα, δεν εννοούσα αυτό… “ΚΑΙ” τι θα κάνουμε…?”
–“Με κολακεύετε…. Αλλά παρατήρησα οτι του περισσεύουν και κάποιες τρίχες εκατέρωθεν και δεν πρόκειται να μου σηκωθεί… Είμαι Σιχασιάρης ξέρετε….”
–“Όχι με τον Κώλο μου, γιατρέ! Με την Μούρη μου!!!”
–“Μπορούμε να προσπαθήσουμε… Αν ρίξετε και τα μαλλιά σας μπροστά… Αλλά η εικόνα με τις τρίχες που περισσεύουν εκατέρωθεν με έχει στοιχειώσει και δεν σας υπόσχομαι οτι θα μου σηκωθεί… Είμαι Σιχασιάρης ξέρετε…”
–“Γιατρέ, Σας παρακαλώ!!!”
–“Μην με παρακαλείτε… Δεν είναι οτι δεν θέλω…. Έχω ένα παιδικό Τραύμα με μια Τριχοκώλα θεία μου που έκανε Topless στης Γριάς το Πήδημα και από τότε έχει η Γριά να δει χαρά στα σκέλια της….”
–“Μα, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!! Με την Ακμή μου τι θα κάνουμε…?”
–“Α… Αυτό, ναι… Χμμμμ… Να, θα χρησιμοποιήσετε αυτήν εδώ την αλοιφή τρείς φορές την ημέρα…”
–“Και θα περάσει…?”
–“Δεν το βλέπω….”
–“Τότε, γιατί να την βάλω…?”
–“Για να μην πάει χαμένη… Είναι μια αλοιφή για στίλβωμα ξύλων, αλλά εμένα το γραφείο μου είναι καπλαμάς και δεν κάνει….”
–“Δεν υπάρει Ελπίδα λοιπόν…?”
–“Ίσως …Ίσως και να υπάρχει….”
–“Πείτε μου…!!!”
–“Ίσως αν κάνω 5-6 χρόνια να γαμήσω…και περάσετε κι εσείς ένα χορτοκοπτικό από τις τρίχες που περισσεύουν εκατέρωθεν του οπισθίου σας, γιατί – δεν ξέρω αν σας το είπα – είμαι Σιχασιάρης ξέρετε….”
–“Μα…επιτέλους γιατρέ… Για μια στιγμή βγάλτε το σέξ από το μυαλό σας και πείτε μου την Επιστημονικά Τεκμηριωμένη Ιατρική σας Άποψη!!! Έχω Ελπίδες?”
–“Γάμησέ τα…..”

11813446_1626628404220549_3268488573661691652_n