Κοκκινοσκουπίτσα.

–“Αχχχχ…. Τι Πουτσαράς που είσαι εσύ, Κώστα μου….”
–“Μα… Δεν είμαι ο Κώστας… Ο Μήτσος είμαι…!!!”
–“Α… Ε και?”
–“Μα, πως “Ε και…?”. Σου κάνω έρωτα κι εσύ με λές με άλλο όνομα!”
–“Σιγά το πράγμα… Κάνε μου Γιουβαρλάκια να σε λέω “Τσελεμεντέ”…”
–“Μα… είναι πράγματα αυτά που μου κάνεις…?”
–“Α, ωστε σου κάνω και “πράγματα”, ε…? Καλώς! Αφού το θες έτσι, θα αλλάξω κι εγώ τακτική…! Να κι εγώ…: Τσιμπουκάκι 20 ευρώ, Πισωκολλητά 40 ευρώ, Τσαμπουκάκι 50 ευρώ…!!!”
–“Μα… τι μου κάνεις τώρα…?”
–“Πουτανιές!!!”
–“Και το “Τσαμπουκάκι” τι είναι…?”
–“Α… Δική μου επινόησις! Σου τον Ρουφάω και στον Πλακώνω στο Ξύλο ταυτόχρονα!!! Σέξ και Βία!”
–“Ναι, αλλά δεν ξεχνώ οτι με είπες με λάθος όνομα…”
–“Συγγνώμη Μανώλη μου…”
–“Μα… ΔΕΝ ειμαι  ο Μανώλης…! Ο Μήτσος είμαι!!!”
–“Ε… Πως κάνεις έτσι κι εσύ κούκλα μου… Σιγά… Και τα δυο από “Β” ξεκινάνε…”
–“ΔΕΝ έχει “Β” ο “Μήτσος”!!!”
–“Σοβαρά? Αρίστευσε ή πάλι αδιάβαστος πήγε?”
–“……και ΔΕΝ είμαι “Κούκλα” σου…! Είμαι Άντρας! ΠΟΛΥ Άντρας!!!”
–“Άμα ήσουν ΠΟΛΥ Άντρας, δεν θα είχαμε τον Κώστα, τον Μανώλη και τον Αδιάβαστο παρέα…”
–“Όσο κι αν προσπαθείς Ύπουλα να προσβάλεις τον Ανδρισμό μου, όσο κι αν πυροβολείς την Ενδόμυχη εικόνα μου περί της Ερωτικής μου Αυτάρκειας, όσο κι αν τα πύρινα λόγια σου μπουρλοτιάζουν την ματαιοδοξία μου την σεξουαλική… Εμένα ΔΕΝ ΜΟΥ ΠΕΦΤΕΙ με τίποτα!!!”
–“Α… Ώστε λοιπόν ΕΣΥ είσαι ο Αδιάβαστος…!”
–“Παρδόν?”
–“Κι άμα συνεχίζει να Μην σου πέφτει και να μιλάς και στο μάθημα, θα σε βγάλω έξω! Θα μείνεις από ΑπΕσίες…!!!”
–“Μα…. τι διαολο Ερωτική Συνεύρεση είναι αυτή…?”
–“Να… να… κοίτα….Κοντρολάρω την Κλειτορίδα μου με το Αριστερό Κουντεπιέ και πάνω που νόμιζες οτι θα την σουτάρω,την περνάω εντέχνως στο δεξί μου πόδι…”
–“Μα…τι κανεις εκεί…?”
–“Προσποιούμαι τον Οργασμό!!!”
–“Δεν αντέχω άλλο αυτόν τον Λεκτικό Παραλογισμό! Και ΔΕΝ μου πέφτει κιόλας… Τι να κάνω…?”
–“Κατακόρυφο!”
–“Παρδόν?”
–“Άμα κάνεις κατακόρυφο κι έχεις καυλίτσες, με την αλλαγή προσανατολισμού θα φαίνεσαι απλά κατουροτσούτσου!”
–“΄Ημαρτον με το Μπλα-Μπλα… Θα μου κάτσεις…?”
–“Αχχχχ….ναι….Σε θέλω….!”
–“Αχχχ… κι εγώ σε θέλω…. αλλά θέλω κι Αποκλειστικότητα!!! Μονάχα εμένα να αγαπάς! Και να μην με λες με άλλα ονόματα!”
–“Αχχχ….ΟΚ Κώστα μου…. Τι Πουτσαράς που είσαι Κώστα μου….”
–“Ο ΜΗΤΣΟΣ ΕΙΜΑΙ…!!!”
–“Ω…σόρρυ….”
–“Πες το σωστά Επιτέλους…”
–“Μήτσο μου…”
–“Ναι…?
–“ΜΗΤΣΟ ΜΟΥ…..”
–“ΝΑΙ…?”
–“Τι Πουτσαράς που είναι ο Κώστας, Μήτσο μου…!!!”

Που πάνε οι Σκέψεις πριν τις αφήσεις? Πόσο Μόνοι και Χορτάτοι είναι όσοι ανοίγουν την κατάψυξή τους μόνο και μόνο για να πουν ένα “Καλησπέρα” στον Μπάρμπα-Στάθη? Πόσο πικρό είναι να μεγαλώνουν τα φτερά στις Σερβιέτες επειδή μικραίνουν τα αντίστοιχα της Φαντασίας?
Άν έχω, Ορίζω.
Άν δεν έχω, Βρίζω.
Άν δεν ορίσεις τις Βρισιές, εκείνες αλλάζουν τα γράμματά τους. Και πετάς ΒρΥσιές Στερεμένες σε Διψασμένους. Βισσιές Σιτεμένες σε Κουφούς. Βιτσιές Χιλιοφορεμένες σε στραβογαμημένους. Να φύγουν τα ανορθόγραφα από πάνω σου μην τυχόν και πάρεις κακό βαθμό. Κι ας είναι το Σκατό στο “ΟΝ” στη μέση στο σαλόνι σου, αρκεί να μην το έχεις χέσει εσύ ο ίδιος. Το Σμήνος της κοπρόμυγας που θα κάνει έφοδο στο Λοφίσκο Πρωτείνης δεν ενδιαφέρεται ποιος το έφερε εκεί.
Αν δεν έχεις, Βρίζεις.
Αν έχεις, Ορίζεις.
–“Για το Σκατό κι εσείς…? Ορίστε!”

–“Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο μεγάλα Δόντια…?”
–“Είναι η διάθλαση από το γυαλί, παιδί μου… Έχω τη μασέλα μου στο ποτήρι μέσα…”
–“Μα… Γιαγιά… Γιατί έχεις τόσες τρίχες…?”
–“Μαδάει ο παππούς σου, παιδί μου… και χτες είχε και καυλίτσες… Αλλά θα κάνω και αποτρίχωση με Λέιζερ….”
–“Τι Λέιζερ, ρε γιαγιά…. Εσένα, με τόση τρίχα που έχεις, πρέπει να σε πυροβολήσει όλο το Στάρ Τρεκ! Μα.. γιαγιά…Γιατί έχεις και τόσο μεγάλα αυτιά…?”
–“Για να ακούω καλύτερα, παιδί μου…”
–“και πιάνει?”
–“Φυσικά! Τρείς και τέταρτο!”
–“Και…γιαγιά… Γιατί έχεις τόσο μεγάλα νύχια…?”
–“Για να Τα Ξύνω καλύτερα, παιδί μου…”
–“Είσαι τεμπέλα? Είσαι Πολιτικά και Κοινωνικά Αμέτοχη…?”
–“Του παππού σου εννοώ, παιδί μου… Γιατί νομίζεις οτι μαδάει τόσο….”
–“Κι αυτά τα ψάρια στον τοίχο, τι είναι…?”
–“Ο παππούς…. Πρωτοποριακός καλλιτέχνης… Ζωγραφίζει σε μπλόκ ΑκουΣαρδέλας…!”
–“Δεν με πείθεις…! κατάλαβα το Σατανικό σου Σχέδιο!!!”
–“Ότι μπατάρω ασυναίσθητα δεξιόθεν για να αμολήσω μια Ύπουλη-Υπόκωφη…?”
–“Όχι…! Είσαι ο Κυρ-Λύκος!! Θα σε πυροβολήσω στα καλαμπαλίκια και θα γίνω Λαική Δοξασία! ΜΠΑΜ!”
–“Ωχ…! Ηλίθια…!”
–“Τι…?”
–“Δεν είμαι ο Κυρ-Λύκος… Ο Κυρ-Νίκος είμαι…!”
–“Μα…αφού είσαι γιομάτος τρίχες…!”
–“Αφού στο είπα… μαδάει ο κερατάς ο παππούς σου… κι ας είναι τόσο γλυκούλης όταν έχει καυλίτσες…”
–“Και πως θα γίνω τώρα Λαικός θρύλος και παραμύθι? πως θα καλύψω τη Ματαιοδοξία μου την Φρικτή? Πως θα μπω στον κόσμο των Παραμυθιών- Χωρίς- Copyright???”
–“Θα μπεις… Αλλά θα είσαι σαν Ταμπόν…”
–“Δηλαδή…?”
–“Θα είσαι στο πιο Γαμάτο μέρος, την πιο Λάθος στιγμή…!”

Κλειστή η πόρτα του W.C. κι από μέσα Δάκρυα Διάρροιας από την Ερωτευμένη. Δεν έπρεπε να το έχει φάει εκείνο το Βρώμικο από την Καντίνα. Ας έμενε στο Βρώμικο του γκόμενού της που μύριζε- όμως- Καθαρό Βρακί. Γύρω από το W.C. μια μικρή Επανάσταση… Ξεσηκωμένοι, Αγανακτισμένοι, Αγανακτισμένοι με χιλιάδες ώρες στο Γυμναστήριο (ΑγαναΚτισμένοι), Τηλεθεατές, Ψηφοφόροι, Γριές, πιο Γριές, κανα-δυο Γέροι (τους πέθαναν όλους οι Γριές), Δεξιόστροφοι, Αριστερόστροφοι, Μικροτσούτσου, αλλοιθορόβυζες, Προλετάριοι, Σφουγγοκωλάριοι, ένας ολόκληρος κόσμος που -όσι κι αν αλλάξει- θα παραμείνει στρογγυλός για να μην έχει άκρες. Τίποτα, όμως, από όλα αυτά δεν μπορεί να παρηγορήσει την Γονατισμένη- Από-Το- Τσιρλατσιόν. Μονάχα ο καλλιτέχνης γκόμενός της, συμβιώνοντας και συμμετέχοντας στο Δράμα της, κάθεται απ’ έξω από την τουαλετόπορτα, της δίνει Κουράγιο στο Σφίξιμο, Χαρτί Υγείας στα Ακροδάκτυλα και συγκλονισμένος από την Φρικτή Κοινή τους Εμπειρία, σημειώνει στίχους σε ένα ρολό κωλόχαρτο. Τους σημειώνει για να γίνουν Σημάδι Έρωτα Αιώνιου, Απόδειξη Αγάπης και Αφοσίωσης και συνάμα ΗΙΤ μεγάλο. Ο Τίτλος του θα είναι η Παρακαταθήκη τους:
–“Ξεν Τεριάζεται Σου Λέω…!”

Pika-Che