Ένα Παραμύθι με Χάλιμ και ASS.

–“Γιαγιά…!”
–“Έλα παιδί μου…”
–“Θα μου πείς ένα Παραμύθι…?”
–“Ο παππούς σου τον είχε 45 πόντους παιδί μου….”
–“Μα… Τι Παραμύθι είναι αυτό γιαγιά…?”
–“Μεγάλο, παιδί μου…! 15 πόντους το πολύ ήταν κι αυτό το κατακαλόκαιρο με τη Διαστολή….”
–“Όχι τέτοιο παραμύθι βρε γιαγιά…. Από τα άλλα… αυτά που έχουν μέσα Πριγκίπισσα και Βασιλόπουλο….”
–“Αυτόν να τον προσέχεις, παιδί μου… Αρμέγει το Πουλί του και βγάζει Γάλα…!”
–“Μα, όχι το Σούπερ Μάρκετ βρε γιαγιά…. Στην ιεραρχία της Εξουσίας Βασιλόπουλο!”
–“Αυτόν να τον προσέχεις παιδί μου… Αρμέγει τους από Κάτω και όλα Μέλι-Γάλα….”
–“Μα…βρε γιαγιά….”
–“Σσσσσσσσσσστ!!! Κάτσε να ακούσουμε τους δίπλα που Ερωτοτροπούν….”

–“Σ’ αρέσει Μωρό? Ε? Σ’ αρέσει? ΧΡΑΤΣ!!!”
–“Μα… μου έσκισες την μπλούζα….! Τι βλακείες κάνεις?”
–“Σου Τραβάω Ένα Μανίκι!!!”
–“Ηλίθιε…. παρομοιαστικά πρέπει να το κάνεις για να μου αρέσει….!”
–“Μα…. πως να παρομοιάσω το Μουνικετόκουμπο….?”
–“Πες το Κλειτορίδα….”
–“Και …. Θα κρατάει το Μανίκι…?”
–“Αν δεν είσαι πρόωρος… Το Μανίκι κρατάει μια χαρά…!”
–“Έλα….! Έλα που έχω Καυλίτσες…. Κοίτα….ΝΑ!!! Κλώτσησα και το Γείτονα από το μπαλκόνι…!”
–“Μα…γιατί…?”
–“Σου Έριξα Έναν!!!”
–“Μα αυτό είναι Καταστροφή…! Μένουμε σε Διπλοκατοικία κι έχουμε μονάχα έναν γείτονα! Άμα θέλω κι άλλο μετά…? Πως θα ξανασηκωθεί ο Γείτονας?!”
–“Κανένα πρόβλημα… έχω προνοήσει… Θα πάω να του περάσω αυτές τις χορδές της Κιθάρας….”
–“Παρδόν…?”
–“Θα πάω να Τονε Παίξω…!!!”
–“Έλα μωρό μου…Αχχχχ…Δείξε μου το Καυλιτσέκι σου!!!”
–“Ωχ…. Η Ερωτική σου Επιθετικότητα, σε συνδιασμό με τη μικρή σεξουαλική μου Ανασφάλεια ως προς την Υπερπλήρωση του Ιδανικού Ερωτικού Συμβολισμού που υποσυνείδητα έχεις στο μυαλό σου, ταυτοχρόνως με τον Ιδεασμό πως η Στύση είναι μια συνεχής Δοκιμασία Ικανότητας, μπλοκάρουν Ψυχογενώς τη φυσιολογία μου….Πρέπει να αντιδράσω Άμεσα…!!! Τι μου είπες οτι θές…?”
–“Το Καυλιτσέκι σου!!! Δείξτο μου Άντρακλα!!!”
–“Να…! ΔΕΣ αυτήν την φωτογραφία του Προπάππου μου!!!”
–“Μα…τι είναι αυτό…?”
–“Ο “ΚαυλιτσΑκης” ο προπάππους μου… Μισή καταγωγή από την Κρήτη…!!!”
–“Μα… θα καυλώσω με τον Υπεραιωνόβιο…?”
–“Γιατί όχι…? Η προγιαγιά μου πως το έκανε δηλαδή…?”
–“Μα….αυτή έχει πεθάνει…!”
–“Ναι…. την πέθανε στην καύλα ο Προπάππους…! Μεγάλος ΚαυλιτσΑκης…!”
–“Καλά όλα αυτά…. Εμείς ΤΙ θα κάνουμε…?”
–“Έρωτα!!! Να…κοίτα… Κατεβάζω ταχύτητα…. Σανιδώνω το γκάζι…. και…. αφήσαμε πίσω την νταλίκα που προπορευόταν!!!”
–“Τι είναι αυτό πάλι?”
–“Σου Τον Πέρασα!!!”

–“Γιαγιά….?”
–“Ναι παιδί μου….”
–“Τώρα που ακούσαμε τους δίπλα, θα μου πείς το παραμύθι με τον Κακό τον Δράκο…?”
–“Α…. Ο Γιάγκος δεν ήταν ποτέ κακός, παιδί μου… Μονάχα λίγο επιπόλειος… Και αιδοιοείλαωτας…. κατά τα άλλα μια χαρά ήταν…..”
–“Τον Δράκο τον σκότωσε ο Αη-Γιώργης?”
–“Σιγά την Ενορία που θα τα έβαζε με την Τζάιαντ…!!! Δυό σουβλατζίδικα έχει όλα κι όλα κι ένα παρκάκι που δεν το χέζουν ούτε τα Αδέσποτα… Πάνε όλα στο προαύλιο της Τζάιαντ…”
–“Μα…. Ο Θρύλος λέει…..”
–“Ο θρύλος παιδί μου Λέει…. γιατί έχει Γήπεδο και Μετοχές… κι άμα έχεις Μετοχές, Λες για να αποκτήσεις κι άλλες!!!”
–“Μα…. μας είπαν στο Σχολείο….”
–“Κουραφέξαλα….και τι έγινε…? Άμα δεν σας το πούνε στο Φροντιστήριο, στις εξετάσεις Δεν περνάτε…”
–“Μα… πως βρε γιαγιά… Αυτά που μας μαθαίνουν έχουν Ουσία…!”
–“Τη Ναρκωτική, παιδί μου….! Σας κάνουν πρεζάκια για να αντέξετε την Χ-Ουσία…. Κάτσε…. να…. να Κρυφακούσουμε τον από κάτω που παίρνει το Γιατρό του…”
–“Μα… ο από κάτω δεν παίρνει τον από δίπλα…?
–“Ναι, αλλά το Γιατρό μόνο στο τηλέφωνο…”

–“Γιατρέ μου, πρέπει να με βοηθήσετε…”
–“Τι πάθατε Κε Παπαδόπουλε…?”
–“τρώω σαν Πούστης!”
–“Παστίτσιο…?”
–“Τον ΜΗΤΣΟ!!!”
–“Μα, θα σας ανέβει η Χοληστερίνη Κε Παπαδόπουλε…!”
–“Ναι, αλλά όταν δεν τον τρώω, μου ανεβαίνει η ΧοληΣτέρηση!!!”
–“Κε Παπαδόπουλε… Πρέπει -επιτέλους- να συμβιβαστείτε με το γεγονός πως είστε Λίγο Αδερφή!”
–“Αχ, γιατρέ μου…Σας ευχαριστώ! Μήτσο, Μουνάρα μου τ’ακούς? Το λέει κι ο γιατρός!!! Είμαι Λίγο Αδερφή! Άρα ο πούστης είσαι εσύ!!! Ου να μου χαθείς ανώμαλε, που γουστάρεις Άντρες!”

–“Γιαγιά….?”
–“Ναι παιδί μου….”
–“Τελικά…απ’ όσα μου έχεις πει…δεν βγάζω άκρη… η Εξουσία Τί Είναι?”
–“Από τα Απαγορευμένα τα Είδη…”
–“Και οι 45 πόντοι του Παππού?”
–“Από τα Υπο Εξαφάνισιν Είδη…”
–“Κι αυτή η Τρίχα στο πηγούνι σου…?”
–“Από του γείτονα το ΑρχΕίδη…”
–“Μα, δεν γράφεται έτσι….”
–“Όπως και να τα γράψεις τα Είδη, μικρή μου, την ίδια γεύση έχουν…!”

Και μετά Όλοι Φτώχυναν…
Και περίμεναν καρτερικά στους Τάφους τους τη Δευτέρα παρουσία…
Για να Πλουτίσουν Ξανά.

Νάνι-νάνι το Μωρό μου,
Σπυρί Μεγάλο στον Πωπό μου,
Νάνι-νάνι το Μωράκι,
Ξυπνητήρι, Γραφείο, Εσπρεσσάκι,
Νάνι-νάνι το Μωρό,
Ψηλά κι ας έχεις Αφεντικό,
Νάνι-νάνι το Μωράκι,
Γραβάτα, Παρφιούμ, Μικρό Στρινγκάκι,
Νάνι-νάνι το Μωρό,
–“Μαλάκας?”
–“Ναι, αφού Μπορώ!”

Καληνύχτα.
Κι Όνειρα Βυζιά!