ΔρακοΚυρά!

–Αχ, μωρό μου, σ’ αρέσει…?”
–“Αχ…ναι…ξύνω….ξύνω….”
–“Σε τρώει…?”
–“Όχι χαζούλη μου…σου λέω καυλίτσες Ελληνόγκλις…”
–“Α…έτσι…οκ…! Μίλα μου Βρώμικα!!!”
–“Η Τσουτσού του Μήτσου!”
–“Μα, που κολλάει η τσουτσού του Μήτσου…?”
–“Κολλάει Παντού…! Έτσι Βρώμικη που είναι, λειτουργεί σαν μαγνητάκι ψυγείου με μύκητες….”
–“Μα…δεν εννοούσα έτσι το “Βρώμικα”….”
–“Αχ….ξύνω…. ξύνω…..”
–“Ellinoglish again…?Είμαι ΤΟΣΟ καλός….??”
–“Όχι… Το μαγνητάκι του Μήτσου με ακούμπησε στο καπούλι και πρέπει να έχω κολλήσει σαπρόφυτα…έχω μια φαγούρα Φρικτή….!”
–” Στον Ακούμπησε ο Μήτσος?!?!?!?”
–“Όχι φυσικά…! Απλά τρίφτηκα στο Πύτσος….”
–“Οh….Ellinoglish Refrigerator…?”
–“Όχι…Silver Alert του “ο”…”
–“Έλα…ας τα αφήσουμε αυτά….Πες μου κάτι να με φτιάξεις κι άλλο!!!”
–“Να….λοιπόν….είσαι…..”
–“Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ??!!”
–“….είσαι Μαλάκας….”
–“Μα, θα με φτιάξει αυτό…?”
–“Εμένα ρωτάς μωρέ..? Το δικό σου το πουλί παίζεις, εγώ θα ξέρω…?”
–“Μα…σου κάνω Έρωτα….Δεν παίζω το πουλί μου μαζί σου…..”
–“Γιατί, ΤΟ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΕ ΑΛΛΕΣ?!?!?!?”
–“Μα μωρό μου…..”
–“Δεν σου φτάνω εγώ? Έχεις φαντασιώσεις με Άλλες?? ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΣΟΥΛΕΣ???”
–“Αυτές που δεν χρεώνουν και θεωρούνται διαχρονικά χομπίστριες, καθώς το ματαιόδοξον της κυριαρχίας του Αιδοίου επικρατεί….”
–“Μα….τι λες…?”
–“Αναλύω το λήμμα “Τσούλες” όπως μου ζήτησες….Μπορείς άμα θες ν’ αλλάξεις κατηγορία, αλλά μην πάρεις Αθλητικά γιατί εκεί είμαι σκράπας…”

Ανεμόμυλοι που έμειναν χωρίς Δον Κιχώτες, γυρνούν αλαφιασμένοι σαν δείκτες από ρολόι που έμειναν μονάχοι και θα πεθάνουν ξεχασμένοι αλέθοντας απλά αλεύρι. Κλαίνε καμιά φορά κρυφά τα βράδια που έχασαν εκείνον που τους έκανε – έστω και για λίγο- Γίγαντες. Γερασμένοι, κάνουν αυτό για το οποίο τους έφτιαξαν και τρίζουν παραπονιάρικα τα ξεχαρβαλωμένα τους γρανάζια που δεν κατάφεραν να γίνουν αυτό που ήθελαν οι ίδιοι. Ένα πνιχτό μουρμουρητό τα πανιά τους, γεμάτο “θέλω” που έχουν ένα ίδιο χαρτί για πιστοποιητικό Γέννησης και Κηδειόχαρτο μαζί. Να κόπαζε τουλάχιστον ετούτος ο αέρας, μπας και ξεκουράζονταν λίγο. Ή έστω να τους έφερνε κανένα νέο από τα ξαδέρφια τους που ΄γιναν πανιά για πλοία κι έκαναν κύκλους τον Κόσμο ολόκληρο αντί για τον εαυτό τους. Μα φυσάει απόψε πολύ κι ο άνεμος ο βραδινός έχει τις κλειστές του και δεν μιλάει.

Ανεμόμυλοι χωρίς τους Δον Κιχώτες τους που θα μπορούσαν να τους δουν γι΄αυτό που πραγματικά είναι. Ψηλοί, Θεόρατοι Γίγαντες που ζησαν για μια στιγμή επειδή τους κοίταξαν Μάτια που έβλεπαν Διαφορετικά. Πίστεψαν από τότε, από εκείνη την στιγμή, πως τα Παραμύθια ξεκινούν από το “Έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”. Πως τα όνειρα αρχίζουν μόλις κάνει ο Ύπνος να φύγει. Πως τα όμορφα τα βλέπεις με μάτια Κλειστά. Μα φυσάει απόψε πολύ κι ο αέρας ο βραδινός, ίσα ίσα τους αγγίζει προσπερνώντας τους, σαν μεθυσμένος που ψάχνει την Ευθεία του. Τους βλαστημάει που μπήκαν στο δρόμο του. Κι εκείνοι, ψάχνουν σαν Ζητιάνοι ανάμεσα στις βρισιές του, μήπως κι έχει μπλεχτεί καμιά ξέμπαρκη λέξη, κανένα σύντομο νέο, από τα ξαδέρφια τους που ‘γιναν πανιά σε πλοία κι έκαναν κύκλους τον κόσμο κι όχι τον εαυτό τους.

–“Μα…σας λέω πως θέλω Απόδειξη για τα τέσσερα Κέικ που έφαγα…..!!!”
–“Τι καλύτερη Απόδειξη, Κύριέ μου, από την πατσοκοιλιά σας…?”
–“Σε χαρτάκι την θέλω…”
–“Εδώ δεν χωράει στο τεντόπανο που έχετε για πουκάμισο, θα χωρέσει σε χαρτί…? Κοίτα με έναν μπουχέσα Νάρκισσο που μπλέξαμε ρε….”
–“Την Απόδειξη θέλω Κύριέ μου…!!!”
–“ΝΑ! Στο λόγο της Τιμής μου, φάγατε τέσσερα Κέικ στην καθισιά σας….”
–“Μα…τι είναι αυτό…?”
–“ΑΠΟΔΕΙΞΗ!!! Ο Λόγος μου είναι Εγγύηση!!! Σας το ορκίζομαι πως τα χλαπακιάσατε Μανιωδώς!!!”
–“Θα φωνάξω την Εφορία!!!”
–“Μα…δεν χρειάζεται…. Ευφορία έχουμε κι εδώ! Να…για παράδειγμα….Το ξέρατε πως όταν ανεβαίνετε στη ζυγαριά, αυτή ΔΕΝ δείχνει το ύψος σας…??!! Χε χε χε….ε ρε πλάκα που έχουμε σήμερα…ωραία περνάμε….”
–“Σας προειδοποιώ…!!! Θέλω Απόδειξη ΚΑΝΟΝΙΚΗ!!!”
–“Ε…μας πρήξατε…Να, ορίστε….”
–“Μα…αυτή είναι απόδειξη για 20 λίτρα Super Αμόλυβδη….”
–“Ε, τόσα έβαλα το πρωί, μετά είχα 200άρικο κι ο βενζινάς δεν τα παίρνει….”
–“Μα τι να την κάνω???”
–“Με 20 λίτρα Super Αμόλυβδη, ε….πας και μια Λαμία- ας πούμε- κι έρχεσαι… Ενώ με τέσσερα Κέικ το πολύ πολύ να πας για Χέσιμο…. Και θα γυρίσεις κι άδειος….”
–“Κύριέ μου…! Εκδίδετε ή δεν εκδίδετε Αποδείξεις…???”
–“Αποδείξεις όχι…. Άμα θέλετε την Σούλα…”
–“Τι να την κάνω την Σούλα…?”
–“Ό,τι θέλετε να την κάνετε! Εμείς την Εκδίδουμε!!! Μεγάλη Πουτάνα η Σούλα και κρατάει και μπλοκάκι…και τιμές δικές μας… 4 πίπες ένα ευρώ….”
–“Μόνο..?”
–“Με τους Κυνόδοντες που έχει η Σούλα, θα της δώσεις ένα 50άρικο για να σταματήσει….”
–“Απαιτώ να μιλήσω με την Διεύθυνση του Καταστήματος!!!”
–“Παρδόν…?”
–“Απαιτώ αυτήν την σιγμή να μιλήσω με την Διεύθυνση του Καταστήματος!!!”
–“Μάλιστα….ΟΚ… Ο Πελάτης έχει πάντα Δίκιο…ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ, ξεκινήστε την Πάρλα σας….!!!”
–“Τι είναι αυτό…?”
–“Η Ταμπέλα του Δήμου με την Διεύθυνσή μας… Δεν έχουμε ιντερνετ να σας το δείξω και στο Google Maps…”
–“Μα… Θα κάνω παράπονα στον Τσίγκο…?”
–“Ε…Όχι στον Τσίγκο….Στην εκτύπωση επάνω του….Μην γινόμαστε και Υπερβολικοί…..”

Την ώρα που ξέχασες τους Ανεμόμυλους, έφυγε κι ο αέρας που τους γυρνούσε και τώρα καμιά φορά ασφυκτιάς από όσα έχεις Ξεχάσει. Διάολοι κουτσοί, ψάχνουν ευθυτενείς σκέψεις να τις κάνουν μαγκούρες, γιατί έμειναν σταθεροί καιρό και τώρα τους τσουρουφλίζουν οι φωτιές που τους γέννησαν. Ξερνάει η Μοναχή σκιά σου Δράκους κι απλώνονται αυτοί τριγύρω σαστισμένοι. Πρέπει να πετάξουν, μα έπρεπε να έχουν μάθει να πετάνε πριν φύγουν οι αλυσίδες από τα πόδια τους.

Δεν έχει Γίγαντες απόψε.
Δεν έχει Παραμύθι.

Τα Μάτια που έβλεπαν Διαφορετικά μάλλον έκαναν τον Ύπνο φίλο τους και δεν ανοίγουν μην τυχόν και τους ξεφύγει.

Δρακοκυρά Μονάχη της η Μοναχή σκιά σου και δεν έχει κανέναν να την θαυμάσει.
Δρακοκυρά Μονάχη της που μάσησε το φως που πήγε να της χαιδέψει τη σιλουέτα κι έμεινε μαύρη και σκοτεινή, μ΄ένα όνομα σύνθετο και μια όψη απλή.

Δεν έχει Γίγαντες απόψε.
Δεν έχει Παραμύθι.

Δρακοκυρά, κλείσε τα μάτια σου μήπως και φυσήξει έστω για λίγο και ζήσουν οι Ανεμόμυλοι ξανά.

dragonlady