ΧριστOulodent.

Η Αμήχανη στιγμή που ο Χριστούλης μας δαγκώνοντας την παρανυχίδα του Αυτοκοινωνεί με Σώμα και Αίμα δικό του, έχει το αντίστοιχο Σουρεαλιστικό της Μεγαλείο μονάχα στην στιγμή που – καθώς πνίγεται από το Νυχόπετσο – η Παναγία τον κτυπά με αγωνία στην πλάτη του , επικαλούμενη : “Ο Εσύ, ο Εσύ…!!!”. Απ’ όλους τους Θωμάδες που πάσχισαν να πιστέψουν, μονάχα ο Άπιστος έγινε Φίρμα τελικά. Οι υπόλοιποι έγιναν απλά το άσπρο πανί που επάνω τους εκείνος δείχνει Μαύρος. Βλέπεις, ο Άπιστος έκανε ζημιά στο τρελάδικο και τώρα οι Τρόφιμοι ψάχνουν κι άλλα χρώματα.

–“Χριστέ μου, πεινάμε….”
–“Για Γνώση…? Να βγάλω Λόγο?”
–“Δεν υπάρχει Λόγος με άδειο στομάχι, όσο υπάρχει λόγος να έχουμε άδειο στομάχι….”
–“Θα περπατήσω τότε στο νερό, να Πιστέψετε…!!!”
–“Και τί θα φάμε? Πλαγκτόν…? Σωστός Πάτρικ….?”
–“Σωστός Κε Καλαμάρη…”

–“Να θεραπεύσω το Λεπρό…?”
–“Άστον ήσυχο αυτόν….Είναι κομμάτια…..”
–“Τότε θα ενώσω Πίστη και Μαθηματικά στο μεγάλο θαύμα της Χορτασμένης Γνώσης…!!”
–“Δηλαδή…?”
–“Θα Πολλαπλασιάσω αναδεικνύοντας Πίστη…!!! Να, κοιτάξτε…..:
1 χ Καρβέλι = 1 Καρβέλι.
2 χ Καρβέλι = 2 Καρβέλια.
3 χ Καρβέλι = 3 καρβέλια…

–“Με Ψωμί θα την βγάλουμε??? Τί είσαι, Μεσσίας ή οι Μύλοι Αγίου Γεωργίου…? Ρε….αυτός δουλεύει για τον Υπάλληλό του!!!”
–“Έστω…..Να, ξανακοιτάξτε…:
1 χ Ψάρι = 1 Ψάρι.
2 χ Ψάρι = 2 Ψάρια.
3 χ Ψάρι = 3 Ψάρια.

–“Ναι…καλά…. Μόνο Ψάρια…. Για εμάς τους Καρκίνους δεν θα πείς τίποτα…?”

–“Κι εμένα το “Κ” στην Κουτσομούρα μου ήταν λίγο Καράξενο…..”

–“Τότε, αφού δεν σας αρκεί αυτό, θα Αναστήσω τους Νεκρούς!!!”
–“Είσαι με τα καλά σου Τζίζους?? Είδα κι έπαθα να την θάψω την Κωλόγρια και να κληρονομήσω τ’ αμπελοχώραφα….!”
–“Μα….Τέκνον μου… Ποιάν κληρονόμησες…? Εσύ είσαι Αγνώστου Μητρός…..”
–“Τι “ΜηνΤρώς”…? Τσάμπα την ψόφησα για να μου τα φάνε οι άλλοι….?”

–“Ηλί Ηλί, Λαμά Σαβαχθανί……..”

–“Τι λέει , ρε, δεν τον ακούω….”
–“Κάτι για Λαμέ και για Σάββατα λέει….Μάλλον στον Βέρτη πρέπει να έχει κλείσει…..”

Μια καμινάδα ξεχαρβαλωμένη στην κορυφή της στέγης του Μυαλού, καπνίζει ξαχασμένους Διαόλους που κάηκαν στις ίδιες τις φωτιές τους κι έγιναν καπνός , μπας και μπορέσουν επιτέλους να φτάσουν πιο μακρυά. Μπλέκονται όμως στο σκοτάδι μεταξύ τους και τρομάζουν, γιατί το βράδυ κάνει Κρύο και δεν είχαν ποτέ τους παγώσει παλιά. Μια στιγμή Χαράς η Λευτεριά τους, μα μετά στιγμές Παγωμένες. Πούλησαν την Φλόγα τους για να βγουν προς τα έξω, μα τώρα ψάχνουν και πάλι το τζάκι που τους έκαψε, μπας και αισθανθούν ξανά Ολόκληροι. Άμα είναι ασφαλείς, δεν χρειάζεται να είναι ελεύθεροι. Βλέπεις, όταν αυτοαναφλέγονται, γίνονται Διάολος σε στόματα άλλων και δεν χρειάζεται να τα βάζουν πια με τον εαυτό τους.

Χρονοιστοβάτες μεθυσμένοι που αντάλλαξαν την ισορροπία τους με την χαρά της Πτώσης. Διάολοι ανέμελοι που προσπέρασαν τον εαυτό τους κι άφησαν τις σκιές τους πίσω τους. Λαχανιασμένες εκείνες, τρέχουν να τους βρούν γιατί μένουν σιγά σιγά Μισές και από Δυνάμεις. Καμιά φορά, τα λόγια του Ύπνου είναι τα μόνα που μένουν Ξύπνια. Καμιά φορά τα παραμιλητά δεν βγάζουν νόημα γιατί δεν αντέχουν να το κουβαλήσουν στις πλάτες τους. Και είναι ακατάληπτες του Ύπνου οι Λέξεις επειδή ξέρουν πως κανείς δεν τις καταλαβαίνει και πως -ακόμα κι αν τις καταλάβεις- μετά δεν θα τις θυμάσαι.

–“Κοπελιά, να σε κεράσω ένα ποτό…?”
–“…………………………………………”
–“Μα…. Γιατί δεν μου απαντάς….?”
–“Είσαι Άσχημος κι εγώ Αλκοολική…. Είμαι σε δίλημμα…..”
–“Δεν θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την αδυναμία σου με το αλκοόλ……”
–“…κι επίσης κάνω Παλαβές Πίπες……”
–“……αλλά…. να…. τυχαία εντελώς έφερα μπροστά σου αυτά εδώ τα 18 κασόνια Τεκίλα……”
–“ρε φίλε….σόρρυ κιόλας…..”
–“Συγχωρεμένη….αλλά πίνε γιατί έχω καυλίτσες και τα κασόνια τα έχω βουτήξει από μια κάβα με Μαυριτανούς Κονκισταδόρες που έχουν να δουν Νέα Γυναίκα από τότε που είδαν τον Νέο Κόσμο….”
–“Έχεις γαμήσει ποτέ μ’ αυτές τις ατάκες…?”
–“Αμέ…!!!!”
–“Γυναίκα…?”
–“Όχι….. Αλλά έχω γαμήσει 15 συζητήσεις…!!!”
–“Είσαι κι άσχημος γαμώτο….”
–“Ναι….αλλά τον έχω 40 πόντους!!!”
–“Τότε Κέρνα με!!! Κέρνα με μέχρι να βλέπεσαι!!!”

Είναι ακατάληπτες του Ύπνου οι Λέξεις, γιατί δεν θα μπορέσει κανείς να τις διδάξει. Είναι Γεμάτες γιατί είναι ελεύθερες, ο Ύπνος τις γδύνει από την Παρεξήγηση και τα Ίσως.
Θυμάσαι καθόλου μικρέ Άυπνε τις υπνολέξεις σου, ή σ’ έκαναν οι ίδιες να τις ξεχάσεις μην τυχόν και τις προφέρεις σωστά ακόμα κι όταν δεν κοιμάσαι? Θυμάσαι καθόλου, μικρέ Άυπνε, τα όνειρά σου που είχαν όνομα, ή ξέχασαν επίτηδες τις συστάσεις μην τυχόν και τους το προφέρεις ξύπνιος?

Τί φοβάσαι τελικά, μικρέ Άυπνε?

Μην τυχόν και δεν ξυπνήσεις, ή που θα ξυπνήσεις και δεν θα θυμάσαι?

aypnos